FIZJONOMIKA czyli czytanie z twarzy

FIZJONOMIKA

Fizjonomika zwana także fizjognomiką jest to nauka poznawania człowieka, jego duszy i psychiki, poprzez analizowanie jego cech zewnętrznych. Twórcą tej nauki jest Filip Lawter, Szwajcar urodzony w połowie XVIII wieku. Szczególną pozycje w fizjognomice ma twarz. Spoglądając na nią można wyczytać bardzo wiele i ocenić człowieka.

Twarz

Czoło

Broda

Oczy

Uszy

Nos

Usta

Opracowano zasady odczytywania ludzkiego charakteru z rysów twarzy. Skupiono się na owalu twarzy, kształcie czoła, oczu, nosa, ust, uszu, brody oraz kilku innych cechach. Wielu oczywiście twierdzi, że fizjonomika nie ma nic wspólnego ze sposobem poznawczy osobowości człowieka. Inni poszukują dowodów naukowych i twierdzą, że za kształt twarzy odpowiada testosteron. Jak wiadomo hormon ten dosyć znacząco wpływa na temperament.

Już Arystoteles w swym dziele Fizjonomika poszukiwał korelacji zachodzących między wyglądem ludzi i zwierząt, a ich życiowym zachowaniem. W średniowiecznej Anglii prowadzono specjalne szkolenia z fizjonomiki, ale już renesans przyniósł ze sobą papieski zakaz publikowania dzieł dotyczących tej materii, gdyż uznano jej za diabelskie. W XVIII wieku za sprawą wcześniej wspomnianego szwajcarskiego pastora próba odczytywania cech ludzkiego charakteru z ludzkiej twarzy ponownie stała się dość kuszącym przedmiotem poznania.

W XX wieku w nazistowskich Niemczech twarz człowieka była mierzona i dokładnie sprawdzana czy odpowiada wzorcom rasy aryjskiej. Rasizm również jest w pewnym stopniu związany fizjonomikom, bo przecież ludzie wyznający rasistowskie idee nie zagłębiają się w duszę, a oceniają po wyglądzie. Zresztą takie ocenianie znane było od tysiącleci. Brzydki, a do tego chromy był dla większości uosobieniem zła, a czasem głupoty. W pięknej twarzy dostrzegano za to tylko dobro. W większości bajek ta zasada miała odzwierciedlenie.